บทที่ 574: ไปเบิกเงินกับโจวฉี่หมิง

“โย่ มาแต่เช้าเลยนะ!” ฉีต้าเป่าใช้ขาข้างหนึ่งยันจักรยานไว้ ยิ้มอย่างน่าหมั่นไส้ ฉินจ้วงกระโดดลงมาจากเบาะหลังจักรยาน ยังคงหอบหายใจอย่างแรง “เกินไหล เมื่อคืนนอนสบายไหม? ฉันเห็นแกนอนหลับสนิท ก็เลยไม่เรียก”

หลิวเกินไหลไม่สนใจประเด็นนี้ของสองคน “ต้าเป่า แกแกล้งเขารึ?”

“เขาโง่เอง แม้แต่รถก็ขึ้นไม่เป็น” ฉีต้าเป่าพูดอย่างรังเกียจ

“ไสหัวไป! แกไม่เล่นตุกติก ฉันจะขึ้นไม่เป็นได้อย่างไร?” ฉินจ้วงโวยวายอย่างไม่พอใจ “แกไม่รู้หรอกว่าเขาร้ายกาจแค่ไหน ฉันเพิ่งจะคิดจะกระโดดขึ้นรถ เขาก็ออกแรงถีบ ทำเอาฉันวุ่นวายไปหลายรอบ”

“แล้วแกขึ้นไปได้อย่างไร?” หลิวเกินไหลอยากรู้