บทที่ 587 ช่วยหวังเลี่ยงสืบคดี

“ฉันจะพาพวกแกไปที่ห้องรับรอง” หวังเลี่ยงหยิบสารบบคดีขึ้นมา แล้วพาจางฉวินกับหลิวเกินไหลไปยังห้องรับรอง

ในห้องรับรองร้อนเหมือนกับซึ้ง จางฉวินพอเข้าประตูมาก็ถอดหมวกออก แถมยังปลดกระดุมออกสองเม็ด ใช้หมวกพัดลม หลิวเกินไหลก็ร้อนเหมือนกัน แต่ความสนใจของเขาอยู่แต่ที่สารบบคดี เขาลากเก้าอี้มาตัวหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก้มหน้าอ่าน

สารบบคดีเป็นคำให้การของคนหลายคน อาชีพของคนหลายคนก็คือคนขับรถ พ่อครัว แม่บ้าน และเลขานุการ ถึงแม้จะดูไม่มีหัวไม่มีหาง แต่ผ่านคำให้การของพวกเขา หลิวเกินไหลก็พอจะเข้าใจสถานการณ์คดีได้คร่าวๆ

นี่เป็นคดีฆาตกรรม ผู้เสียชีวิตเป็นเด็กสาวอายุสิบเจ็ดปี จมน้ำตายในสระว่ายน้ำที่บ้านของตัวเอง พ่อของผู้เสียชีวิตเป็นนายทุนคนหนึ่ง หลังจากสามปีของการปฏิรูปครั้งใหญ่สามประการ โรงงานก็กลายเป็นของส่วนรวม เขายังคงมีหุ้นส่วนอยู่ส่วนหนึ่ง ถึงแม้จะไม่มีอำนาจตัดสินใจ แต่ก็ได้เงินปันผลไม่น้อย คุณภาพชีวิตก็ไม่ได้ลดลงเท่าไหร่ ที่บ้านก็มีทั้งแม่บ้าน ทั้งพ่อครัว ออกไปข้างนอกก็มีคนขับรถ ไปที่โรงงานก็ยังมีเลขานุการ

ว่ากันตามหลักแล้ว คนที่มีฐานะอย่างเขาเสียลูกสาวไปย่อมต้องนับว่าเป็นเรื่องใหญ่ จะสืบคดี อย่างน้อยก็ต้องเป็นหน่วยสืบสวนกรมสาขา จะมาถึงตาของสถานีตำรวจได้อย่างไร อ่านสารบบคดีจบ หลิวเกินไหลก็ถามข้อสงสัยในใจออกมา