บทที่ 590 ไม่ใช่ลูกแท้ๆ

หนิงหยวนจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหม? หลิวเกินไหลตั้งสมมติฐานแล้วว่าเซียวว่างหย่วนเป็นฆาตกรที่ฆ่าเซียวเหยา ดูจากการแสดงออกของหนิงหยวนก่อนที่พวกเขาจะจากไป ส่วนใหญ่น่าจะเดาอะไรบางอย่างออกแล้ว

สตรีโดยเนื้อแท้แล้วอ่อนแอ แต่เมื่อเป็นแม่แล้วจะแข็งแกร่ง ถ้าหากเซียวว่างหย่วนเป็นฆาตกรจริงๆ หนิงหยวนก็แค่นึกถึงหลักฐานขึ้นมา ไม่แน่ว่าอาจจะสู้กับเซียวว่างหย่วนให้ตายไปข้างหนึ่งจริงๆ คิดอยากพิสูจน์ว่าเซียวว่างหย่วนเป็นฆาตกรหรือไม่ ขั้นตอนแรกที่สำคัญคือต้องยืนยันว่าเซียวเหยาเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเซียวว่างหย่วนหรือไม่ หลิวเกินไหลไม่กล้าจะเชื่อจริงๆ ว่าพ่อแท้ๆ จะทำเรื่องเลวร้ายยิ่งกว่าเดรัจฉานแบบนั้นกับลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง นี่มันทะลุขีดจำกัดทางศีลธรรมของเขาแล้ว

โรงงานอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักหรูของครอบครัวเซียวเท่าไหร่ ขับรถไปก็แค่สิบกว่านาทีก็ถึงแล้ว พอถึงหน้าประตูใหญ่ของโรงงาน หวังเลี่ยงแสดงบัตรประจำตัวทีหนึ่ง ยามเฝ้าประตูก็ปล่อยให้เข้าไปโดยตรง เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่ใช่ครั้งแรกที่มาตรวจสอบคดีที่โรงงาน ไม่อย่างนั้น ด้วยสารรูปของแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงงาน จะไปเห็นตำรวจของสถานีตำรวจอยู่ในสายตาได้อย่างไร หัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยกับหัวหน้าสถานีตำรวจก็ระดับเดียวกัน แถมยังมีสถานะสูงกว่าอีก—พวกเขาปกป้องก็คือพี่ใหญ่ชนชั้นแรงงาน

พอถึงแผนกบุคคล หวังเลี่ยงก็แสดงบัตรประจำตัวอีกครั้ง คิดจะทำตามระเบียบ แต่คนของแผนกบุคคลกลับไม่ค่อยจะสนใจเขาเท่าไหร่ ดื่มน้ำ คุยเล่น พัดพัด หัวเราะอย่างไม่เกรงใจ หลิวเกินไหลดึงเขาไปข้างๆ จากกระเป๋าคว้าผลไม้แห้งออกมาหนึ่งกำมือ เพิ่งจะวางลงบนโต๊ะ ป้าแก่ๆ คนนั้นที่เมื่อครู่ยังไม่สนใจหวังเลี่ยงก็ราวกับเล่นมายากลเผยรอยยิ้มออกมา

หลิวเกินไหลบอกความต้องการของตัวเอง แล้วก็วางผลไม้แห้งกำที่สองลงไป ป้าแก่ๆ แม้แต่บัตรประจำตัวของเขาก็ไม่ดู รีบวิ่งต้อยๆ ไปเอาแฟ้มประวัติมาให้ การเปลี่ยนแปลงก่อนหลังทำเอาจางฉวินกับหวังเลี่ยงมองตาค้าง ได้เปิดหูเปิดตาแล้วใช่ไหม? เรียนรู้ไว้ซะบ้าง