บทที่ 602 แลกพัดลมระบายอากาศ

ตอนที่หลิวเกินไหลมาถึงภัตตาคารของรัฐ ภัตตาคารของรัฐเพิ่งจะเปิดประตู พ่อครัวใหญ่หนิวนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารตัวหนึ่งในห้องโถงใหญ่กำลังสูบบุหรี่ดื่มชา ลูกศิษย์ตัวน้อยกำลังทำความสะอาดอยู่ในครัวหลังร้าน หลิวหมิ่นกำลังถูพื้นอยู่ จางลี่กำลังเช็ดโต๊ะ

“ผู้อำนวยการเหอมาแล้วรึยังครับ?” หลิวเกินไหลโยนบุหรี่จงหัวให้พ่อครัวใหญ่หนิวมวนหนึ่ง วางกระสอบป่านใบใหญ่ที่ถืออยู่ในมือลง แล้วลากเก้าอี้มาตัวหนึ่งนั่งลง “ยังเลย เขาต้องอีกสักพัก” พ่อครัวใหญ่หนิวเก็บซองบุหรี่จงหัวเข้าไปในซองบุหรี่อย่างชำนาญ แล้วใช้เท้าเตะๆ กระสอบป่านใบใหญ่ “แกเอาอะไรมาอีกแล้ว?”

“เบาๆ หน่อย อย่าเตะพัง” หลิวเกินไหลบุ้ยปาก “ดูเองสิ” พ่อครัวใหญ่หนิวคาบบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือไว้ด้วยฟัน เปิดปากกระสอบดูแวบหนึ่ง ก็ร้องออกมาทันที “จั๊กจั่นตัวอ่อน? เยอะขนาดนี้! แกไปเอามาจากไหน?” หลิวเกินไหลเอียงคอมองพ่อครัวใหญ่หนิวแวบหนึ่ง

ก็ยังดี สีหน้าไม่ได้ซีดเผือด น่าจะไม่มีโรคกลัวรู “ก็จับมาสิครับ ไม่จับ จั๊กจั่นตัวอ่อนจะวิ่งเข้ากระสอบเองได้รึไง!” หลิวเกินไหลหัวเราะ “ของแบบนี้ภัตตาคารของรัฐรับซื้อใช่ไหมครับ?”

“เรื่องนี้แกต้องไปถามผู้อำนวยการเหอ ฉันคาดว่าน่าจะมีคนไม่น้อยที่ชอบกิน” พ่อครัวใหญ่หนิวตบปาก คาดว่าคงจะกำลังคิดอยู่ว่าจะทำอย่างไร