บทที่ 603 แลกเบียร์

ผู้อำนวยการเหอนี่จะไปหาอาห้าของเขา? ก็จริง ภัตตาคารของรัฐครั้งเดียวก็ไม่สามารถเอาพัดลมระบายอากาศออกมาสี่ตัวได้ สัปดาห์ที่แล้วเขาเพิ่งจะเอาหมูป่าไปส่งให้อาห้าของผู้อำนวยการเหอ สัปดาห์นี้เขาคิดจะใช้จั๊กจั่นตัวอ่อนแลกกับพัดลมระบายอากาศสองสามตัว น้ำใจแค่นี้ อาห้าน่าจะยังพอจะให้ได้ จั๊กจั่นตัวอ่อนมีโปรตีนสูง!

ผู้อำนวยการเหอทำงานได้คล่องแคล่วดี รีบร้อนสั่งเสียหลิวเกินไหลสองสามประโยค พกจั๊กจั่นตัวอ่อนไปครึ่งถุงป่าน ขี่รถสามล้อก็จากไป ตอนที่หลิวเกินไหลมาถึงห้องโถงใหญ่ของภัตตาคาร หลิวหมิ่นกับจางลี่ก็ทำงานเสร็จแล้ว กำลังนั่งคุยกันอยู่ พ่อครัวใหญ่หนิวหมอบอยู่ที่หน้าต่างหลังครัว สั่งการลูกศิษย์ตัวน้อยว่าจะจัดการกับกับข้าวที่ผู้อำนวยการเหอเพิ่งจะเอามาอย่างไร

หลิวเกินไหลนั่งลงที่ที่เคยนั่งก่อนหน้านี้ รอพ่อครัวใหญ่หนิว พ่อครัวใหญ่หนิวเพิ่งจะกลับมา เขาก็ถาม “อาจารย์หนิวครับ ถามเรื่องอะไรหน่อยสิครับ ท่านรู้ไหมว่าที่ไหนจะหาเบียร์มาได้?”

“เรื่องนี้แกต้องไปถามที่โรงงานสุรา ภัตตาคารของรัฐไม่ขายของแบบนั้น” พ่อครัวใหญ่หนิวจิบชาแก้คอแห้ง “ของแบบนั้นเหมือนกับฉี่ม้า แกจะชอบดื่มของแบบนั้นได้อย่างไร?”

“ท่านยังเคยดื่มฉี่ม้าอีกเหรอครับ?” หลิวเกินไหลมองพ่อครัวใหญ่หนิวด้วยความประหลาดใจ “พรืด!” หลิวหมิ่นกับจางลี่ต่างก็หัวเราะออกมา