บทที่ 625 ไฝใหญ่ปรากฏตัว

คิ้วของอวี๋จิ้นสี่ขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ แต่ฉินจ้วงกลับหันหัวไปอีกทาง เห็นได้ชัดว่ากำลังกลั้นหัวเราะ หลิวเกินไหลคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดกับฉินจ้วง “เหล่าซาน แกไปบอกคนของพวกเราสิ ให้พวกเขาอย่าเพิ่งผลีผลาม บนถนนกุ่ยเจียมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะยังมีคนของพวกเขาซ่อนอยู่ ตอนนี้ลงมือ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะตีหญ้าให้งูตื่น”

ฉินจ้วงดูงงงวยเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่ได้ยินเข้าใจ “รีบไปสิ ยังจะรออะไรอีก?” หลิวเกินไหลถลึงตาสองข้าง “ฉันพูดอย่างไร แกก็เรียนรู้ไปอย่างนั้นก็พอแล้ว”

“อ้อๆ” ฉินจ้วงขานรับหนึ่งเสียง แล้วก็หันหัวจากไป

อวี๋จิ้นสี่ไม่สนใจฉินจ้วง เขาหันหัวมองไปทางที่เฒ่าหนูหายไปอย่างอ้ำๆ อึ้งๆ “เหล่าเอ้อร์ ใจเย็นๆ” หลิวเกินไหลก็ปลอบใจอวี๋จิ้นสี่ “พี่น้องของพวกเราตั้งมากมายก็วางตาข่ายฟ้าดินไว้ตั้งนานแล้ว เขาจะหนีไปไหนได้? บ้าเอ๊ย กล้าเอาของปลอมมาหลอกฉัน รอให้จับเขาได้จะตอนเขาซะ”

อะไรวุ่นวายขนาดนี้? ตอนแรกอวี๋จิ้นสี่ก็ชะงักไป ไม่นานก็เข้าใจขึ้นมาว่านี่คงจะเป็นข้ออ้างที่หลิวเกินไหลกุเรื่องขึ้นมากับชายชราคนนี้ พอคิดถึงการจัดวางกำลังของผู้กำกับอีกที คิ้วที่ขมวดแน่นก็คลายลงเล็กน้อย เขาก็ยังไม่ค่อยจะวางใจเท่าไหร่