บทที่ 647 กรรไกร ค้อน กระดาษ

เพิ่งจะถึงหน้าประตูสหกรณ์ หลิวเกินไหลก็หยุดฝีเท้า ในสหกรณ์อย่าว่าไปเลยว่าครึกครื้น เสียงจ้อแจ้ดังสนั่นจนแทบจะทะลุหลังคา

พลังต่อสู้ของหญิงวัยกลางคนช่างแข็งแกร่งจริงๆ ไม่ใช่ว่าคนสองสามคนที่ภัตตาคารของรัฐจะเทียบได้เลย หลิวฟางถึงแม้จะยังห่างไกลจากวัยกลางคนมากนัก แต่ก็เป็นแม่ของลูกคนครึ่งแล้ว กับป้าจูผลัดกันร้องผลัดกันรับ เจี่ยหยางก็แทรกเข้าไปไม่ได้

“พัดลมไฟฟ้านี่ดีจริงๆ เสียบปลั๊กก็หมุนเลย ลมก็แรง พัดร้อยด้ามก็เทียบไม่ได้” นี่คือเสียงของป้าจู หลิวฟางก็รับคำทันที “ก็ใช่น่ะสิ เกินไหลก็ทำให้ฉันตัวหนึ่ง แกไม่รู้หรอกว่า พ่านพ่านชอบขึ้นผื่นแดงขนาดไหน ปีนี้มีพัดลมแล้ว แกเดาสิว่าเป็นอย่างไร? ไม่มีขึ้นมาเลยสักเม็ด”

“อย่างนั้นเหรอ งั้นหนูน้อยพ่านพ่านก็ไม่ต้องทรมานแล้วสิ เฮ้อเฮ้อ... เกินไหลนี่มีความสามารถจริงๆ แกพูดสิว่าหัวของเขาโตมาอย่างไร? ทำไมถึงคิดได้ว่าจะใช้พัดลมระบายอากาศมาทำพัดลม!”

“พัดลมดีก็ดีอยู่หรอก ก็แค่ห้ามหันไปทางคน เกินไหลก็บอกไปตั้งนานแล้วว่าหันไปทางคน ง่ายที่จะทำให้ปากเบี้ยว” ...