บทที่ 660 แกเข้าห้องน้ำรึเปล่า?

“ร่างกายแกก็อ่อนแอเกินไปนะ? โตมาตัวใหญ่เปล่าๆ” หลิวเกินไหลใช้ขาข้างหนึ่งยันพื้นไว้ ค่อยๆ นั่งลง “แกยืนพูดแล้วไม่เจ็บเอว ฉันแบกแกมาตั้งสามลี้แน่ะ เปลี่ยนให้แกแบกฉันดูสิ?”

ฉีต้าเป่าไม่ได้ลุกขึ้นยืนเลยด้วยซ้ำ เขาทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นทันที

เดินมาไกลขนาดนี้เลยเหรอ? หลิวเกินไหลเหลือบมองแผนที่นำทางแวบหนึ่ง ก็ใช่น่ะสิ ไม่รู้ตัว ฉีต้าเป่าก็แบกเขามาได้ครึ่งทางแล้ว ตอนนี้สองคนอยู่ตรงกลางระหว่างหม่าเจียโกวกับหลิวเจียถุนพอดี

“แบกฉันก็ไม่มีแรงสินะ ถ้าเปลี่ยนเป็นเมียแก แกก็คงแบกกลับบ้านได้ในลมหายใจเดียว”

ในหัวของหลิวเกินไหลพลันนึกถึงภาพตือโป๊ยก่ายแบกเมียขึ้นมา ตามมาด้วยเพลงประกอบสุดคลาสสิกนั้น ตึง ตึงตึง ตึงตึงตึงตึงตึง...