บทที่ 659 เดินต่อไปไม่ไหวแล้ว

ทุกคนต่างก็มองไปตามเสียง ก็เห็นหลิวเกินไหลนั่งเอียงๆ อยู่บนพื้น แขนข้างหนึ่งยันพื้นไว้ แขนอีกข้างหนึ่งก็ยกปืนยาวขึ้นเหนือศีรษะ ท่าทางนี้คือเหมือนกับทหารเกเรที่ยกปืนยอมแพ้

เพียงแต่ ตอนนี้ไม่มีใครคิดไปทางนั้น ความสนใจของทุกคนต่างก็อยู่ที่ปืนกระบอกนั้น หลี่ลี่รับปืนมา ทหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ก็รีบเปิดไฟฉายส่อง หลี่ลี่จับดูสองที ทุกคนต่างก็เห็นชัดเจนว่านั่นคือปืนลูกซอง ในความตกใจ ก็ทอดถอนใจว่าฉีต้าเป่าดวงแข็ง

ยิงแล้ว กระสุนไม่ออกมา คำอธิบายเดียวก็คือดินปืนชื้นเพราะอากาศร้อน ปืนลูกซองติดขัด ไม่อย่างนั้น ฉีต้าเป่าต้องถูกยิงจนพรุนไปแล้ว “ค้นหาอีกทีสิว่ามีอาวุธอื่นอีกไหม” หลี่ลี่ออกคำสั่งหนึ่งเสียง ทหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษคนหนึ่งก็ถือไฟฉายมุดเข้าไปในกองฟาง อีกด้านหนึ่ง หัวหน้าหน่วยชูก็กำลังสอบสวนคนคนนั้นอย่างเร่งด่วน

วิธีการสอบสวนก็โหดร้ายมาก และก็ใช้ได้ผลมากเช่นกัน พวกเขาถอดแขนทั้งสองข้างของเขาออกมาอย่างแรง ไม่ยอมตอบตามความจริง ก็ไม่ใส่ให้เขากลับคืน กระดูกของคนคนนั้นก็ไม่ได้แข็งขนาดนั้น ไม่นานก็สารภาพแล้ว คนที่สามก็คือคนของหลิวเจียถุน ก่อนจะเข้าหมู่บ้าน พวกเขาสามคนก็แยกกันแล้ว เขาไม่กล้ายืนยันว่าคนคนนั้นกลับไปที่หลิวเจียถุนจริงๆ รึเปล่า

หัวหน้าหน่วยชูต้องการไม่ใช่ว่าคนคนนั้นกลับไปที่หลิวเจียถุนจริงๆ รึเปล่า แต่คือคนคนนั้นแอบไปที่หม่าเจียโกวรึเปล่า จากคำให้การของโจรตัดสินแล้ว คนคนนั้นน่าจะไม่ได้มาที่หม่าเจียโกว หลังจากปรึกษากับหลี่ลี่รอบหนึ่งแล้ว หัวหน้าหน่วยชูก็ตัดสินใจจะเหลือคนส่วนหนึ่งไว้ที่หม่าเจียโกวเพื่อตรวจสอบญาติของคนคนนั้นต่อไป ส่วนคนที่เหลือก็ย้ายไปที่หลิวเจียถุนทั้งหมด คำพูดของโจรก็เชื่อทั้งหมดไม่ได้