บทที่ 675 ศัตรูร่วมกัน

ย่ากับหลี่หลันเซียงต่างก็เดินเข้าไปรับเสื่อเย็นทั้งสามผืนมา พอยกตั้งขึ้นบนพื้น ก็สูงกว่าพวกเธอทั้งสองคนเสียอีก เห็นได้ชัดว่าเป็นเสื่อขนาดสำหรับสองคนนอน

“เสื่อผืนนี้สานได้ดีจริงๆ”

“ใช่แล้ว มือของป้าจางนี่ช่างคล่องแคล่วจริงๆ” ย่ากับหลี่หลันเซียงชมเชยไม่หยุดปาก

สือเหล่ยก็เข้าไปดูใกล้ๆ เธอเพิ่งจะเคยเห็นเสื่อหญ้าทอเป็นครั้งแรก ในดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใหม่ “ใหญ่ขนาดนี้หนาขนาดนี้ ทำไมถือแล้วเบาขนาดนี้?”

“นี่ทำมาจากหญ้าพู่กัน แกดูสิ หญ้าพู่กันมันกลวง” หลี่หลันเซียงหยิบต้นหญ้าพู่กันขึ้นมาต้นหนึ่ง อธิบายให้สือเหล่ยฟัง