บทที่ 674 ผลัดกันเวียนวน

ตอนที่หลายคนกลับถึงบ้าน ฟ้าก็พลบค่ำแล้ว ผู้เฒ่าหลิวก็จัดการกวางตัวนั้นเสร็จตั้งนานแล้ว กำลังตุ๋นอยู่ หลายคนยังไม่ทันจะเข้าลานบ้าน ก็ได้กลิ่นหอมของเนื้อโชยมาอย่างเข้มข้น

ผู้เฒ่าหลิว ย่า หลิวซวนจู้ และหลิ่วเหลียนกำลังนั่งคุยกันอยู่ในลานบ้าน ย่ากับหลิ่วเหลียนต่างก็นั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก นั่งชิดกัน ผู้เฒ่าหลิวนั่งอยู่ในรถพ่วงข้าง หลิวซวนจู้นั่งอยู่บนธรณีประตู ต่างก็กำลังสูบไปป์

“สี่จื่อ เอาเนื้อชิ้นนี้ไปส่งให้ป้าจางของแกหน่อยสิ” พอเห็นเด็กๆ กลับมากันหมดแล้ว หลี่หลันเซียงที่กำลังก่อไฟอยู่ก็ลุกขึ้นยืนหยิบเนื้อกวางออกมาหนึ่งชิ้น ห้าหกชั่งได้ เจาะรู ใช้เชือกป่านเส้นหนึ่งห้อยไว้

“ได้เลยครับ” เกินสี่วางไหเล็กๆ ลงอย่างระมัดระวัง รับเนื้อกวางมาแล้วก็วิ่งต้อยๆ ออกจากประตูไป หลิวซวนจู้ลุกขึ้นหยิบอ่างมาสองใบ เทปลาเล็กๆ ในไหลงไป เริ่มจัดการ

“ปู่ครับ ดูสิครับปลาเล็กๆ ที่ผมจับมา สวย...ครับ” เกินว่างยกขวดเหล้าขึ้นมาอวดผู้เฒ่าหลิว แต่คำพูดเพิ่งจะพูดไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็เหี่ยวลง เป็นอะไรไป? ปลาเล็กๆ ไม่มีแรงแล้วสิ แถมยังมีสองตัวที่หงายท้องแล้ว