บทที่ 696: แตงโมไม่ได้ส่งให้เปล่าประโยชน์

“บ่อน้ำพุร้อนแถบนั้นเป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ!” เจียหยางถอนหายใจ น่าจะนึกถึงเมล็ดพันธุ์ผักที่เขาช่วยหลิวเกินไหลหามา

“คุณค่อยๆ ซาบซึ้งไปเถอะ ผมยังต้องไปที่ร้านอาหารของรัฐอีก” หลิวเกินไหลถือแตงโมชิ้นหนึ่งเดินเล่นไปยังร้านอาหารของรัฐ

ที่เขาเอาแตงโมไปที่สหกรณ์โดยตรง ก็เพราะกลัวว่าเจียหยางจะไม่อยู่ แล้วหัวหน้าอวี๋ก็จะแอบหนีกลับก่อน เขาคงไม่สามารถปล่อยให้ป้าจูผู้หญิงตัวคนเดียวยกแตงโมหนักขนาดนั้นได้หรอกใช่ไหม?

ไปที่ร้านอาหารของรัฐไม่ต้องกังวลมากขนาดนั้น ต่อให้หัวหน้าเหอไม่อยู่ ก็ยังมีอาจารย์หนิวกับลูกศิษย์ตัวน้อย จะต้องให้เขาออกแรงที่ไหนกัน? แตงโมเจ็ดแปดลูกหนักไม่ใช่เล่น แบกทีเดียวเหงื่อท่วมตัว

ร้านอาหารของรัฐตอนนี้ยังไม่มีลูกค้า ตอนที่หลิวเกินไหลเดินเข้ามา ทั้งหัวหน้าเหอ, พ่อครัวใหญ่หนิว, ลูกศิษย์ตัวน้อย, หลิวหมิ่น, จางลี่ ห้าคนกำลังนั่งตากลมอยู่ในโถงใหญ่ แต่ละคนกำลังโบกพัดใบตาลกันอยู่