บทที่ 712: ต้อง 'เฝ้าตอรอต่าย' อีกแล้วเหรอ?

ตอนที่กลับมาจากป่าเล็กๆ หลิวเกินไหลก็หิ้วกระสอบป่านใบเล็กมาสองใบ

ใบหนึ่งบรรจุข้าวสาร 20 จินอีกใบหนึ่งบรรจุแตงโมหนึ่งลูกกับลูกท้อและลูกพลัมอีกสิบกว่าลูก

“นี่มันอะไร?” กระสอบข้าวสารดูออกง่ายมาก คนขายตั๋วดูไม่ออกว่าในกระสอบอีกใบมีอะไร

“ผลไม้เล็กน้อยครับ” หลิวเกินไหลทิ้งตัวนั่งบนม้านั่งเตี้ย จุดบุหรี่มวนหนึ่ง “พี่ใจกว้าง ผมก็คงจะขี้เหนียวไม่ได้ ใช่ไหมล่ะ?”

“พี่ชายช่างใจกว้างจริงๆ!” คนขายตั๋วไม่สนใจถุงผลไม้ที่อีกฝ่ายยื่นให้เลย รีบตรวจดูข้าวสารอย่างตั้งอกตั้งใจ พอเพิ่งเปิดปากกระสอบออก เขาก็กำมันไว้แน่นทันที