บทที่ 714: มา กินเม็ดแตง

“เลิกทำหน้าทะเล้นใส่ฉันซะที” เฝิงเหว่ยลี่ถลึงตาใส่ “เหล่าสือโถว ฉันถามแก เรื่องที่เมื่อคืนมีของหายตามถนนแถวนี้ แกรู้เรื่องแล้วใช่ไหม?”

“เรื่องนั้นผมจะไปรู้ได้ยังไง?” เหล่าสือโถวส่ายหัวเป็นพัลวัน “ผมก็แค่คนกวาดถนน จะไปยุ่งเรื่องชาวบ้านเยอะแยะขนาดนั้นได้ยังไง?”

“ยังจะปากแข็งอีก?” เฝิงเหว่ยลี่ควักกุญแจมือออกมา “ต้องให้จับแกกลับไปสอบสวนที่สถานีใช่ไหม แกถึงจะยอมพูดความจริง ไอ้เฒ่าเอ๊ย?”

“เฝิงเหล่าจ่ง ตอนนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ จะมาจับคนส่งเดชเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนะ” เหล่าสือโถวไม่กลัวเลยสักนิด

“เลิกพล่ามไร้สาระซะที” เฝิงเหว่ยลี่คว้ามือข้างหนึ่งของเหล่าสือโถวไว้ “แถวนี้มันถิ่นของแก แกจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเมื่อคืนมีคนโดนขโมยขึ้นตั้งเยอะแยะ?”