บทที่ 754: ฉันไม่ได้เตะฟุตบอลซะหน่อย

พอออกมาจากห้องทำงานของโจวฉี่หมิง หลิวเกินไหลก็ไปหาจินเม่าที่กำลังออกลาดตระเวนอยู่ต่อ

เขาขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างไป จินเม่าเดินจนเหงื่อท่วมตัว ส่วนเขานั่งขี่มอเตอร์ไซค์รับลม บนใบหน้ายังสวมแว่นกันแดดอวดดีอยู่ข้างหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า หลิวเกินไหลรู้สึกว่าจินเม่าดูเคร่งขรึมกว่าปกติ ราวกับพร้อมจะซ้อมเขาได้ทุกเมื่อ

จนกระทั่งเขาเล่าข่าวคราวของเตียวต้าเหมาให้จินเม่าฟัง สีหน้าของจินเม่าถึงได้ค่อยๆ คลายลงเล็กน้อย

เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ภาพลวงตา อาจารย์คิดจะซ้อมเขาจริงๆ พอเห็นว่าเขายังไม่ลืมธุระสำคัญ ถึงได้ยอมปล่อยเขาไปครั้งหนึ่ง

หลังจากรายงานอาจารย์เสร็จ หลิวเกินไหลก็รีบร้อนมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจภูธรเขตอีกครั้งโดยไม่หยุดพัก