บทที่ 753: ไม่ต้องไว้หน้าฉัน

“พี่เขยรอง ผมเข้าไปแล้วนะครับ” หลิวเกินไหลชี้ไปที่ตำแหน่งที่จอดรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง “แตงโมอยู่ในกระบะพ่วงข้าง พี่ลงไปเอาเองแล้วกัน!”

“อยู่ต่อหน้าผอ.ปี้ อย่าพูดจามั่วซั่วนะ” เฉิงซานชวนกำชับหลิวเกินไหลประโยคหนึ่ง ลุกขึ้นเดินลงตึกไป

ยังไม่ได้เป็นพี่เขยรองของฉันเลย ก็เริ่มมาสั่งฉันแล้ว

หลิวเกินไหลเบ้ปาก เดินเข้าไปในห้องทำงานของปี้เจี้ยนซิง

ปี้เจี้ยนซิงนั่งรออยู่บนโซฟารับแขกแล้ว กำลังชงชาอยู่ พอเห็นหลิวเกินไหลเข้าประตูมา ก็ยิ้มแล้วพูดว่า: “ไอ้เด็กนี่แกไม่ได้มาหาฉันตั้งนานแล้วนะ ลืมตาแก่คนนี้ไปแล้วรึไง?”