บทที่ 782: คำพูดนี้ทำไมมันช่างเข้าหูจริงๆ

หัวหน้าเหอก็เป็นจอมตะกละเหมือนกัน เขาสนใจอาหารทะเลของฝูเจี้ยนมากกว่า ตามคำพูดของเขา ฝูเจี้ยนมีอาหารทะเลมากมายที่ทางเหนือไม่มี ในเมื่อไปฝูเจี้ยนทั้งที ก็ต้องกินให้สะใจไปเลย

“เฮ้ๆๆ ผมไปฝูเจี้ยนเพื่อทำธุระสำคัญนะครับ ไม่ใช่ไปตะลุยกินไม่เลือก ให้พวกท่านสองคนพูดซะ ผมแทบจะกลายเป็นถังข้าวไปแล้ว” หลิวเกินไหลปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่ในใจกลับเริ่มครุ่นคิดแล้วว่าจะตะลุยกินอาหารทะเลทั่วฝูเจี้ยนได้อย่างไร

พอคำพูดนี้ของเขาหลุดออกมา หัวหน้าอวี๋กับหัวหน้าเหอก็ส่งสายตาดูถูกมาให้เขาพร้อมกันทันที

หลิวเกินไหลเป็นถังข้าวหรือไม่ยังบอกได้ยาก แต่ไอ้เด็กนี่เป็นจอมตะกละแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น พวกเขาสองคนกับหลิวเกินไหลก็รู้จักกันเพราะของกินนี่แหละ การคบหากันหลังจากนั้นก็ไม่เคยห่างจากเรื่องของกินเลย