บทที่ 830: แบบนี้จะไม่ดีเหรอ?

“พูดก็พูดสิ แกคิดว่าฉันกลัวหล่อนรึไง? อย่างมากฉันก็แค่ต่อไปนี้ทุกวันฟังวิทยุเสร็จแล้วค่อยกลับมากินข้าว หล่อนจะมาควบคุมฉันได้รึไง?” ตาเฒ่าหลิวถลึงตาสองข้าง

ฟังวิทยุเสร็จแล้วค่อยกลับมากินข้าวก็ได้ ก็แค่กินช้าไปหนึ่งชั่วโมงกว่า ไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร

เพียงแต่ว่า ใช้กิริยาที่แข็งกร้าวที่สุดพูดคำพูดที่ขี้ขลาดที่สุด... ตาเฒ่าหลิวทำไมถึงได้พูดอย่างมั่นใจหน้าชื่นตาบานขนาดนี้กันนะ?

“ฮ่าฮ่าฮ่า...” หลิวเกินไหลหัวเราะออกมาโดยตรงเลย

“หัวเราะอะไร? ไอ้เด็กกระต่ายแกนี่ในท้องมีแต่น้ำชั่ว” ตาเฒ่าหลิวด่าพลางหัวเราะพลาง กัดหมั่นโถวเข้าไปคำใหญ่อย่างแรง แล้วก็กัดผักดองคำหนึ่ง เคี้ยวเต็มปาก