บทที่ 831: ตาเฒ่าหลิวผู้รู้จักคิดคำนวณ

หลิวเกินไหลไม่ได้เข้าไปร่วมวงด้วย หิ้วถังน้ำ ถังหนึ่ง เทลงไปในตุ่มน้ำเสียงดัง ซ่า

แล้วก็หิ้วถังที่สอง เทน้ำใส่กะละมังสองใบที่วางอยู่ข้างๆ ปลาเก๋ายักษ์จนเต็ม

กะละมังเป็นกะละมังดินเผา ทั้งหนาทั้งลึกทั้งหนัก บรรจุได้เยอะกว่ากะละมังเคลือบที่คนในเมืองใช้เยอะเลย น้ำถังหนึ่งเทใส่กะละมังสองใบได้เต็มพอดี

“เทเยอะขนาดนั้นทำไม? ตักออกไปหน่อยสิ นี่มันไม่มีที่ให้ใส่ของลงไปแล้วนะ” ตาเฒ่าหลิวตำหนิ

“นี่ไม่ใช่ว่ายังต้องไปหาบอีกเหรอครับ? ผมต้องเอาถังไปใช้ต่อนะครับ” คำพูดนี้ของหลิวเกินไหลเป็นการส่งสัญญาณไปถึงเจิ้งเหล่าตาน