บทที่ 840: อาจารย์ครับ ท่านจะอวยพรให้ผมดีๆ หน่อยไม่ได้รึไง?

“เวรเอ๊ย! ทำไมแกถึงได้มือบอนขนาดนี้?”

ฉีต้าเป่าถกแขนเสื้อพุ่งเข้ามาหาหลิวเกินไหล มือซ้ายอยู่หน้า มือขวาอยู่หลัง เล็งไปที่ข้อมือกับข้อศอกของหลิวเกินไหล

ถ้าหากโดนจับได้เมื่อไหร่ ก็คือท่าจับกุมมาตรฐานเลยทีเดียว

ลูกไม้นี้ หลิวเกินไหลก็เคยเรียนมาเหมือนกัน ตอนอยู่ที่โรงเรียนตำรวจ เคยฝึกกับจางฉวินมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ฉีต้าเป่าที่เพิ่งจะมาหัดเรียนเอาครึ่งๆ กลางๆ เทียบกับจางฉวินที่มีพื้นฐานอยู่แล้วห่างชั้นกันไม่ใช่แค่ดาวดวงเดียวสองดวงเลย ไม่มีแม้กระทั่งความแนบเนียนในการซ่อนท่าเลยสักนิด เพิ่งจะตั้งท่า หลิวเกินไหลก็รู้แล้วว่าเขาคิดจะทำอะไร