ตอนที่ 1006 ความไม่ยินยอมของอู่เซียนเอ๋อร์

ขุนนางหญิงรีบเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบพระเนตรกับองค์รัชทายาท สายตาลุกลี้ลุกลน รู้สึกผิดอยู่ในใจอย่างยิ่ง ในฐานะคนสนิทของฝ่าบาท นางรู้ข้อมูลหลายอย่างที่แม้แต่องค์รัชทายาทยังไม่ทรงทราบ อย่างเช่นเรื่องการมีอยู่ขององค์บรรพชน จักรพรรดินีโฉมงามก็ทรงปิดบังองค์รัชทายาทมาโดยตลอด เพื่อไม่ให้องค์รัชทายาททรงคิดว่าแคว้นฉู่ยังมีบรรพชนขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์คอยคุ้มครองอยู่ แล้วจะทรงใช้ชีวิตปล่อยปละละเลยไปวันๆ

อย่าว่าแต่องค์รัชทายาทที่ไม่ทรงทราบถึงการมีอยู่ขององค์บรรพชนและหลงลืมไปเลย แม้แต่นางที่เห็นบรรพชนปรากฏตัวด้วยตาของตัวเอง ตอนนี้ก็ยังลืมบรรพชนแคว้นฉู่ที่สิ้นชีพในสนามรบไปเสียสนิท เอาแต่จดจ่ออยู่กับเรื่องที่ว่าฝ่าบาทจะทรงรักษาท่านไท่ฟู่ได้อย่างไร เรื่องอื่นๆ ล้วนถูกโยนทิ้งไว้เบื้องหลังทั้งหมด

นางที่เป็นเพียงข้ารับใช้ ตอนนี้จะกล้าปริปากพูดหรือแสดงออกให้เห็นว่าลืมบรรพชนแคว้นฉู่ไปแล้วได้อย่างไร? นั่นมันความผิดมหันต์ถึงขั้นประหารเก้าชั่วโคตรเลยนะ!

"องค์รัชทายาท ในบรรดาบุตรและธิดาของอ๋องกบฏ มีกบฏที่ชื่ออู่เซียนเอ๋อร์ จิตใจของนางชั่วร้ายนัก หลังจากจงเชียนคุมตัวพวกนางเข้ามาในวัง ก็รีบกลับไปที่สนามรบเพื่อเข่นฆ่าพวกกบฏต่อทันที อู่เซียนเอ๋อร์ผู้นั้นมีระดับการฝึกตนถึงขอบเขตแม่ทัพยุทธ์ ลงมือเหี้ยมโหดมาก เกือบจะทำให้องครักษ์หลวงคนหนึ่งต้องจบชีวิตลง! หากไม่รีบจัดการให้ทันท่วงที เกรงว่าจะเกิดการบาดเจ็บล้มตายได้นะพ่ะย่ะค่ะ! อีกทั้งกบฏผู้นี้ยังมีนิสัยแข็งกร้าวเด็ดเดี่ยว ไม่แน่ว่าอาจจะปลิดชีพตัวเองก็เป็นได้!"