บทที่ 103 เฉินจื่อฉีพ่ายแพ้ยับเยิน ร้องไห้อ้อนวอนขอความเมตตา

"ฉินหลาง แกมันก็แค่ปีศาจร้าย ถ้าแกกล้าทำร้ายพี่สาว ฉันไม่มีทางปล่อยแกเอาไว้แน่!"

แมนดาลาสีเลือดที่ถูกแขวนอยู่กลางอากาศ กัดฟันกรอดตวาดเสียงแหลม

ต้องบอกเลยว่า นักฆ่าสาวที่มีรูปร่างเย้ายวนใจอยู่แล้ว ในสถานการณ์ที่ตื่นเต้นเช่นนี้ ยิ่งขับเน้นสัดส่วนอันงดงามนั้นให้เด่นชัดออกมาอย่างหมดจด

"ลูกข่าง... โรคของเธออาการหนักเอาการเลยนะ ต้องรักษาอย่างต่อเนื่องแล้วล่ะ!"

ฉินหลางตบไหล่เธอเบาๆ สองทีอย่างจริงจังและจริงใจ พลางส่ายหน้าทอดถอนใจ