บทที่ 107 ลงมือสะกดไอเย็นในร่างของโจวเจ๋อชิง วางกับระเบิดล่วงหน้าเพื่อบุตรแห่งโชคชะตา

"ครูโจว คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?!" ฉินหล่างรีบสาวเท้าเดินเข้าไปหา มองดูท่าทางขมวดคิ้วแน่นของโจวเจ๋อชิงด้วยใบหน้าร้อนรน

โจวเจ๋อชิงหันกลับมา โบกมือเบาๆ แล้วส่ายหน้าพร้อมกล่าว "ฉันไม่เป็นไรหรอก โรคเก่ากำเริบน่ะ ทนอีกหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น"

นี่เป็นโรคที่เธอเป็นมาตั้งแต่เด็ก อาการมักกำเริบไม่เป็นเวลา และเมื่อใดที่กำเริบ ทั้งร่างก็ราวกับตกลงไปในหลุมน้ำแข็ง

อีกทั้ง เมื่ออายุมากขึ้น โรคนี้ก็ดูเหมือนจะยิ่งทวีความรุนแรง ยากที่จะอดทนได้มากขึ้นเรื่อยๆ

เช่นเดียวกับหลินซีเอ๋อร์ โรคของโจวเจ๋อชิงเคยผ่านการตระเวนรักษาตามโรงพยาบาลใหญ่ๆ มาแล้วทั่วสารทิศ แต่กลับไม่มีใครรักษาได้ แม้กระทั่งเครื่องมือแพทย์ที่ละเอียดแม่นยำของโรงพยาบาล ก็ยังตรวจไม่พบความผิดปกติใดๆ!