บทที่ 108 ความงามของโจวเจ๋อชิงดั่งดอกไอริส และ จวินจื่อผู้มีแววแห่งมหาบุรุษ

"เรื่องนี้ก็พูดได้ยาก เพราะคนเรามีหลายประเภท" โจวเจ๋อชิงคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน "แต่พวกเราต้องมองโลกด้วยจิตใจที่เมตตาเสมอ มิฉะนั้นสิ่งที่เห็นแต่สิ่งโสโครก แล้วจะไม่ทำให้ตัวเองรู้สึกอึดอัดหรอกหรือ?"

ฉินหล่างพยักหน้าด้วยความรู้สึกทึ่ง "คำสอนของครูโจวช่างมีเหตุผลยิ่งนัก"

สมกับเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาวรรณกรรมแห่งมหาวิทยาลัยเทียนไห่!

ไม่เพียงแค่รูปร่างและหน้าตาที่อยู่ในระดับเหนือชั้น แม้แต่ทัศนคติและจิตใจ ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะนำไปเปรียบเทียบได้เลย

"เธอเนี่ยนะ!" โจวเจ๋อชิงหัวเราะออกมาอย่างงดงามดั่งดอกไอริส เธอตั้งท่าจะเอื้อมมือไปเคาะหน้าผากของฉินหล่างเบาๆ แต่ทว่านิ้วมือกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ รู้สึกว่ามันอาจจะไม่เหมาะสมนักจึงดึงมือกลับมา แล้วเอ่ยอย่างยิ้มขื่น