บทที่ 147 ไม่รู้ป่านนี้เฉินผิงอันอยู่ข้างในนั้นจะเป็นยังไงบ้าง?

ร้อนรนแล้วสิ แบบนี้จะมาทำเป็นนิ่งเฉยดุจบ่อน้ำลึกได้ยังไงล่ะ?

ฉินหลางมองดูสติกเกอร์ที่ถูกส่งมาหลายต่อหลายตัว ก็ไม่ได้ดึงเช็งอีกต่อไป พิมพ์ข้อความตอบกลับไป "กำลังอยู่บนรถน่ะ ลืมตอบข้อความ นึกว่าเธอไม่อยากจะสนใจฉันแล้วซะอีก"

โจวเจ๋อชิง: "คิดฟุ้งซ่านอะไรกัน ฉันจะไม่อยากสนใจนายได้ยังไง? ท่านผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของฉัน นึกว่านายจะโกรธจริงๆ ซะอีก ถึงได้ไม่ยอมตอบข้อความ"

"ไม่ถูกสิ ทำไมถึงกลับเร็วนักล่ะ? คุณลุงคุณป้าไม่ได้รั้งให้อยู่ทานข้าวมื้อเย็นด้วยกันเหรอ? หรือว่าช่วงนี้พวกท่านยุ่งอยู่กับการหาทำเลร้านใหม่ ก็เลยไม่อยู่บ้าน?"

หลินซีเอ๋อร์กับโจวเจ๋อชิงมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกันมาก มีข่าวคราวอะไรก็จะคอยบอกกล่าวกันเสมอ