บทที่ 151 ความเป็นเพื่อนจอมปลอม หอกสว่างหลบง่าย ลูกศรลับยากระวัง

“รู้หน้าไม่รู้ใจ ทะเลไม่อาจหยั่งวัดด้วยทะนาน! บางคนเมื่อวานยังออกมาตอบโต้ข่าวลือของตัวเองบนเวยป๋ออย่างดุเดือด พรุ่งนี้... ถุย ไม่ใช่สิ! เมื่อคืนอาจจะถูกจับไปกินข้าวแดงในคุกแล้วก็ได้”

ฉินหลางไม่ได้เจาะจงว่าหมายถึงใคร เพียงแค่เตือนด้วยความหวังดี “ซือหยาคนนี้ เป็นคนดีแน่หรือ? แน่ใจนะว่าจะไม่มีข่าวฉาวปะทุขึ้นมา?”

มู่ยวี่เยียนพยักหน้า “เรื่องนี้นายวางใจได้ ฉันเคยศึกษาข้อมูลของซือหยามาบ้าง แม้จะไม่ใช่สายตรงของตระกูลใหญ่โตอะไร แต่ฐานะทางบ้านก็ถือว่ามีน้ำหนักอยู่บ้าง ได้รับการอบรมสั่งสอนมาดี คงไม่ทำเรื่องพรรค์นั้นหรอก”

พูดพลาง เธอก็วางโทรศัพท์มือถือที่เปิดหน้าโปรไฟล์ส่วนตัวซึ่งค้นหามาได้ลงตรงหน้าฉินหลาง

หญิงสาวในรูปถ่ายที่มีใบหน้าอ่อนหวานสง่างามราวกับกุลสตรีในตระกูลผู้ดี ก็คือซือหยาที่มู่ยวี่เยียนพูดถึง!