บทที่ 154 ความห่วงใยจากคุณชายฉิน

"ไม่ไว้หน้ากันเลยหรือไง? หัดดูฉินหลางเป็นตัวอย่างบ้างไม่ได้หรือไง? แค่กินข้าวต้องให้ฉันเชิญตั้งสามครั้งสี่ครั้งเชียวหรือ?" มู่ยวี่เยียนแค่นเสียงเย็น

แค่เวลาสั้นๆ ที่เธอไปหยิบเอกสาร ฉินหลางก็ดื่มซุปโสมหมดไปอีกชามแล้ว ช่างให้ความร่วมมือดีเสียจริงๆ!

แตกต่างกับหลินโย่วฉู่อย่างสิ้นเชิง!

หลินโย่วฉู่เบะปาก ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอพึมพำออกมาว่า "ก็แหงล่ะสิ ฉินหลางก็ต้องเจริญอาหารอยู่แล้ว พลังงานมันต้องรักษาสมดุลนี่นา!"

คำพูดประโยคเดียว ทำเอามู่ยวี่เยียนถึงกับขมวดคิ้ว "หมายความว่ายังไง?"