บทที่ 155 ความสับสนของรองหัวหน้าพรรคกุหลาบ

"ตึง ตึง!"

รองหัวหน้าพรรคกุหลาบเคาะประตูห้องจากด้านนอก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขมขื่น "ท่านหัวหน้า อาหารที่คุณทำเมื่อครั้งก่อนก็ไหม้อีกแล้ว พวกแม่ครัวพวกนั้นต่างก็ตกใจกลัวจนพากันลาออกไปหมด ส่วนแม่ครัวชุดใหม่ที่เปลี่ยนเข้ามาคราวนี้ ฝีมืออาจจะด้อยกว่าชุดก่อนอยู่นิดหน่อยนะคะ

คุณก็อย่าได้ใส่ใจมากเกินไปเลยค่ะ ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะบรรดาแม่ครัวฝีมือดีต่างก็ถูกคุณทำเอาเสียขวัญกันไปหมดแล้ว ต่อให้เอาดาบจ่อคอหอย พวกเขาก็ไม่กล้ามาสอนคุณทำอาหารอีกแล้วล่ะค่ะ อีกอย่าง..."

ยังไม่ทันที่รองหัวหน้าพรรคจะได้บ่นอะไรต่อ ฉู่จิ่วเอ๋อร์ก็รีบเอ่ยปากสั่งห้ามทันที "พอแล้ว ไม่ต้องพูดต่อ!"

ความรู้สึกขายหน้า? นี่คือความรู้สึกขายหน้าอย่างนั้นหรือ?