บทที่ 208 ยามเมื่อใจหวาดกลัว ถึงได้รู้จักถนอมรักษา

ซูเสี่ยวเสี่ยวเขินอายจนแทบจะมุดหน้าหนี แต่ในขณะเดียวกัน ทั่วทั้งร่างกลับเกร็งไปหมด แผ่นหลังเหยียดตรงเสียจนเกือบจะแอ่นโค้งไปข้างหลังอยู่แล้ว

"ผอมลงนะ ช่วงก่อนหน้านี้มัวแต่ยุ่งอะไรอยู่ล่ะ?" ฉินหลางบ่นอุบด้วยความปวดใจ

เขาลองกะน้ำหนักดูแล้ว ซูเสี่ยวเสี่ยวน่าจะหนักไม่เกินสี่สิบเจ็ดกิโลกรัมแน่นอน ทั้งที่ส่วนสูงของเธอก็ปาเข้าไปเกือบร้อยหกสิบห้าเซนติเมตรแล้ว!

"ไม่ได้ผอมลงสักหน่อย โตขึ้นตั้งเยอะต่างหาก เสื้อผ้าตัวเก่าๆ ตอนนี้ใส่ไม่ได้แล้วนะ!" ซูเสี่ยวเสี่ยวพึมพำเสียงแผ่ว พลางซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของฉินหลาง

ตั้งแต่กินยาชำระไขกระดูกเข้าไป นอกจากสิ่งสกปรกในร่างกายจะถูกขจัดออกและร่างกายแข็งแรงขึ้นแล้ว แม้แต่หน้าอกหน้าใจที่เธอเคยเป็นกังวลมาตลอด ก็มีแนวโน้มว่าจะเจริญเติบโตอย่างก้าวกระโดด