บทที่ 229 ฉิวจิ่วเอ๋อร์ ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง แต่เรื่องเยาะเย้ยนี่ที่หนึ่งเลยนะ

"กริ๊งๆๆ..."

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่เบาะหลังของรถยนต์

ปลุกฉินหลางที่เพิ่งจะปลอบใจตัวเองสำเร็จให้ตื่นจากภวังค์

โจวเจ๋อชิงล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า ปรายตามองเพียงแวบเดียว ก็กดตัดสายทิ้งโดยไม่เสียเวลาคิด

ฉินหลางเงยหน้าขึ้นมอง แล้วเสยผมไปด้านหลัง เสยไปสองที สามสี่ห้าหกเจ็ดแปดที