บทที่ 245 ชื่นชมซึ่งกันและกัน

มันหมายความว่ายังไงกันล่ะ?!

ตระกูลเล็กๆ ในท้องถิ่นตระกูลหนึ่ง กลับซ้อมคุณชายสายตรงจากตระกูลใหญ่ในเมืองเยียนจิงจนอ่วม ทำให้ต้องเสียหน้าต่อหน้าธารกำนัล

ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกแก้แค้น แต่กลับได้รับคำขอโทษเนี่ยนะ?!

ตามหลักการแล้ว มันก็พอจะสมเหตุสมผลอยู่บ้าง แต่ในความเป็นจริง มีตระกูลใหญ่ตระกูลไหนบ้างที่ไม่ห่วงหน้าตาตัวเอง? ต่อให้ลูกหลานของตระกูลตัวเองจะเป็นฝ่ายผิด พวกเขาก็ต้องใช้วิธีการบางอย่างเพื่อแก้ข่าว หรือแม้กระทั่งข่มขู่ตระกูลลั่วให้เป็นฝ่ายยอมรับผิดเอง

แต่พอมาเป็นเรื่องของลั่วชิงอู่ ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมด! ถ้าเรื่องนี้ไม่มีลับลมคมในอะไร หลินโย่วฉู่ก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!