บทที่ 246 สุ่มรางวัล

"พักผ่อนสักหน่อยเถอะนะ~"

มู่อวี่เยียนโอบคอฉินหลาง เลื่อนสายตาของเขาลงมา แล้วก็ประทับจูบลงไปอีกครั้ง เพื่อหยุดยั้งความคิดของเขาได้ทันท่วงที

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!

ร่างกายทำด้วยเหล็กหรือยังไง ถึงได้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด?

ฉินหลางสูดดมกลิ่นน้ำหอมจางๆ ภายในห้อง ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยอย่างสงสัย "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า กลิ่นน้ำหอมบนตัวเธอเหมือนจะมีอะไรแปลกๆ! ยิ่งดมนานเข้า ก็ยิ่งทำให้คิดลึกขึ้นเรื่อยๆ?!"