บทที่ 290 หลินซีเอ๋อร์ผู้ขาวสะอาดบริสุทธิ์

"นายน้อย เดี๋ยวจะออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ จะออกไปนานแค่ไหน มีอะไรต้องเตรียมไปหรือเปล่า เดี๋ยวฉันไปจัดของให้นะ"

ฉินหลางใช้เวลาอยู่ที่คฤหาสน์สั้นมาก แทบจะเรียกได้ว่าช่วงเวลาส่วนใหญ่เขาต้องออกไปจัดการธุระข้างนอกตลอด แทบไม่มีเวลาได้พักผ่อนอยู่บ้านเลยสักกี่วัน

แม้ซูเสี่ยวเสี่ยวจะรู้สึกคิดถึงอยู่ลึกๆ แต่ก็ไม่เคยเอ่ยคำรั้งเขาไว้ให้มากความ

เธอไม่อยากสร้างความรำคาญใจให้นายน้อยโดยใช่เหตุ จึงพยายามสะกดกลั้นความอาลัยอาวรณ์ในใจเอาไว้ อะไรที่พอจะช่วยเตรียมการได้ เธอก็จะเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้าไปช่วยเสมอ

"ตอนนี้ยังไม่ต้องหรอก ส่วนถัวหลัว เธอเองก็เตรียมตัวไว้หน่อยนะ ถึงเวลาอาจจะต้องตามฉันออกไปข้างนอกด้วยกัน"