บทที่ 293 ปลายทางของหลินโย่วฉู่และมู่อวี่เยียน

กลับมาถึงคฤหาสน์ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว เขาอยู่เป็นเพื่อนซูเสี่ยวเสี่ยว ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะกล่อมให้เธอหลับลงได้สำเร็จ

จากนั้น ฉินหลางจึงเดินมาที่ห้องนั่งเล่น นั่งลงบนโซฟา มองดูจวินจื่อที่มารอคอยอย่างเงียบๆ อยู่ก่อนแล้ว จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ว่ามาสิ สถานการณ์ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?"

จวินจื่อกระแอมไอให้คอโล่ง จงใจกดเสียงให้ต่ำลงเล็กน้อย "นายน้อย หลังจากได้รับคำสั่งจากท่านก่อนหน้านี้ ผมก็ให้เหล่าหวงพาพรรคพวกกลุ่มหนึ่งเดินทางไปยังประเทศนั้นทันที พวกเขารออยู่ที่นั่นมาสามวันแล้ว และยึดครองพื้นที่เล็กๆ มาได้ส่วนหนึ่ง ตอนนี้พื้นที่ตรงนั้นเหล่าหวงกับพวกเป็นคนดูแลครับ

ทว่า ตามข่าวที่เหล่าหวงเพิ่งสืบมาได้ ดูเหมือนว่าที่นั่นจะไม่ได้วุ่นวายอย่างที่ลือกันเสียทีเดียว มันก็ยังมีกฎเกณฑ์อยู่บ้าง เพียงแต่คนที่ปฏิบัติตามกฎก็มีแค่ชาวบ้านธรรมดากับกองกำลังเล็กๆ ที่อ่อนแอเท่านั้น หากไปพัวพันกับกองกำลังอิทธิพลใหญ่ที่ฝังรากลึกอยู่ที่นั่นล่ะก็ การยิงกันตายกลางถนนในตอนกลางวันแสกๆ ก็ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น แถมยังเกิดขึ้นบ่อยซะด้วยซ้ำ!"

"เจาะจงได้ไหมว่ามีกองกำลังไหนบ้าง?" ฉินหลางเอ่ยถามซักไซ้ด้วยความนิ่งเฉย