บทที่ 295 ฉินหลางเดือดดาล การเข่นฆ่าอย่างเหี้ยมโหด

"เธอไม่พูด ฉันไม่พูด ฉินหลางก็ไม่มีทางรู้ใช่ไหมล่ะ?" หลินโย่วฉู่กะพริบตาปริบๆ

ก็แค่ทำร้ายจิตใจกันไปมาไม่ใช่หรือไง? ทำร้ายก็ทำร้ายสิ! ใครกลัวใครกัน!

หลินโย่วฉู่มองดูปากกระบอกปืนที่จ่อมาอย่างหนาแน่น แม้ในใจจะหวั่นเกรง แต่เรื่องท่าทีไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด!

มู่อวี่เยียนขี้เกียจจะพูดอะไรให้มากความอีก เธอส่งสายตาให้อาหนิงอย่างแน่วแน่เป็นพิเศษ

ไปกินข้าวกับผู้บริหารระดับสูงของกองกำลังติดอาวุธท้องถิ่นเคอหลานงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ! ต่อให้ต้องตาย เธอก็ไม่มีทางยอมให้ใครหน้าไหนมาเอาเปรียบที่นี่เด็ดขาด!