บทที่ 313 ศิษย์พี่หญิงใหญ่และศิษย์น้องหญิงเล็ก

"ก็คือว่า ถะ...ถ้าเกิดว่าตอนที่คุณลั่วมาถึง แล้วดันมาเจอประธานมู่เข้า จะทำยังไงดีล่ะ?" จวินจื่อรู้สึกใจลอย อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนขึ้นมา

นายน้อยอยู่ดีมีสุข ชีวิตของเขาถึงจะสุขสบายไปด้วย ถ้านายน้อยถูกลั่วชิงอวี่กับมู่อวี่เยียนเล่นงานจนอ่วม วันชื่นคืนสุขของเขาก็คงจบเห่แน่ๆ แถมต้องกลายเป็นที่ระบายอารมณ์อย่างไม่ต้องสงสัย เรื่องนี้เขารู้ซึ้งแก่ใจดี

ส่วนเรื่องที่ลั่วชิงอวี่จะสามารถจัดการเรื่องประกาศจับของเทพสังหารที่องค์กรลอบสังหารเงาส่งมาได้หรือไม่นั้น เขาไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย ต่อให้ไม่รู้ว่าลั่วชิงอวี่มีความสัมพันธ์อะไรกับบอสใหญ่ขององค์กรลอบสังหารเงา แต่แค่ดูจากตัวลั่วชิงอวี่ก็มองออกได้อย่างชัดเจน คุณลั่วไม่มีทางพูดจาเลื่อนลอยแน่นอน เธอต้องมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ถึงได้กล้าลั่นวาจาว่าจะปกป้องนายน้อย!

"ฉันถามแกเรื่องที่อิชิฮาระ คันนะอยากได้ยาเสริมสมรรถภาพร่างกาย ทำไมแกถึงลากไปเรื่องลั่วชิงอวี่ได้วะ?" ฉินหลางตบหัวจวินจื่อไปหนึ่งทีด้วยความหงุดหงิด พลางด่าทอ "ลากไปเรื่องนั้นก็ช่างเถอะ แต่ทำไมรู้สึกว่าแกกำลังเป็นห่วงฉันอยู่ล่ะ?"

"นายน้อย ก็คือว่าผมก็ไม่อยากจะกังวลหรอก แต่ว่าอย่างที่บ้านผมเนี่ย ผู้จัดการจางกับแม่สาวสตรีมเมอร์ แค่สองคนนี้เจอกันก็แทบจะหยุมหัวกันอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงประธานมู่กับคุณลั่วเลย สองคนนี้ใครบ้างที่ไม่ใช่สาวงามล่มเมือง? ตั้งแต่เล็กจนโตก็ถูกคนในตระกูลทะนุถนอมประดุจไข่ในหิน ยิ่งไปกว่านั้น ฐานะของประธานมู่กับคุณลั่วยังไม่เหมือนกับแฟนสาวคนอื่นๆ ของนายน้อยด้วยนะ พวกเธอเป็นถึงคู่หมั้น! เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ นางพญาก็อยู่ร่วมถ้ำเดียวกันไม่ได้เหมือนกันนะ!"