บทที่ 319 ฉินหลาง ชายหนุ่มผู้รักมั่นและทุ่มเทสุดหัวใจ

"เธอพูดจาเหลวไหลอะไรอีกล่ะเนี่ย?!"

ลั่วชิงอวี่ขมวดคิ้ว ใช้นิ้วเรียวยาวบิดหูของหนิงเชียนเชียนอีกครั้ง คราวนี้บิดทวนเข็มนาฬิกาไปถึงร้อยแปดสิบองศา จนหนิงเชียนเชียนเจ็บปวดร้องขอความเมตตา "ศิษย์พี่ใหญ่ หนูผิดไปแล้ว หนูผิดไปแล้ว! ปล่อยมือเถอะ หูหนูจะขาดอยู่แล้ว!"

"ดูสิว่าเธอจะกล้าพูดจาเหลวไหลอยู่อีกไหม!" ลั่วชิงอวี่แค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะยอมปล่อยมือ แล้วถลึงตาใส่ศิษย์น้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หนิงเชียนเชียนลูบหูตัวเองพลางบ่นอุบอิบ อึกอัก ไม่กล้าส่งเสียงดัง

"อยากจะฮุบไว้กินคนเดียวก็บอกมาตรงๆ เถอะ จำเป็นต้องทำเป็นปิดหูปิดตาตัวเองแบบนี้ด้วยเหรอ?"