บทที่ 320 ชิงลงมือก่อน ไล่ลั่วชิงอวี่ไป

รอจนกระทั่งภายในห้องเหลือเพียงการคุยโวโอ้อวดที่ไร้สาระ ลั่วชิงอวี่และหนิงเชียนเชียนก็เดินผละออกมาอย่างเงียบๆ

คนที่อยู่ในนั้นล้วนเป็นลูกน้องของฉินหลางที่จงรักภักดี ไม่มีความจำเป็นต้องทนฟังพวกหน้าหนาที่มีรสนิยมแปลกๆ คุยข่มกันอีกต่อไป

เมื่อมาถึงที่นั่งในห้องโถง สั่งค็อกเทลมาสองแก้ว หนิงเชียนเชียนจิบไปหนึ่งอึก นัยน์ตาคู่สวยกลอกไปมา ก่อนจะโพล่งขึ้นมา "ศิษย์พี่ใหญ่ ครั้งนี้ฉันพูดจริงนะ พี่กลับแผ่นดินมังกรไปเถอะ?

ถ้าพี่ยังขืนอยู่ที่นี่ต่อไป ต้องถูกมู่อวี่เยียนกับหลินโย่วฉู่จ้องเล่นงานต่อไปแน่ ด้วยฐานะของพี่ การต้องมาลดตัวลงไปต่อล้อต่อเถียงกับพวกหล่อน มันช่างเสียศักดิ์ศรีจริงๆ!

ส่วนทางศิษย์พี่รอง พี่ก็ไม่ต้องเป็นห่วง ปล่อยให้ฉันอยู่จัดการคนเดียวก็พอ ต่อให้สู้ศิษย์พี่รองไม่ได้ ฉันก็มีวิธีทำให้เธอยอมเลิกล้มความตั้งใจที่จะลงมือกับฉินหลางของฉันได้