บทที่ 330 ตกตะลึง ฉินหลางถูกหลอกเข้าให้แล้ว

หลุนหุยคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอการกระทำแบบนี้!

เพราะยังไงเธอก็ปลอมตัวเป็นม่านถัวหลัวสีเลือดมา หลังจากตรวจดูแล้วว่าไม่มีร่องรอยของม่านถัวหลัวสีเลือดอยู่แถวนี้ เธอจึงฉวยโอกาสพุ่งตรงมาหาฉินหลางทันที

เธอมีความกังวลอยู่บ้าง ต่อให้วิชาแปลงโฉมจะล้ำเลิศแค่ไหน ก็ไม่กล้าแสดงสีหน้ามากเกินไป และยิ่งไม่กล้าเอ่ยปากพูด

เพราะกลัวว่าฉินหลางจะจับได้!

ต่อให้ต้องมาเห็นภาพบัดสีบัดเถลิงกับตาตัวเอง ก็ยังแสดงอาการตกใจกลัวมากเกินไปไม่ได้ และไม่สามารถส่งเสียงด่าทอออกไปได้ ทำได้เพียงเลียนแบบสีหน้าของม่านถัวหลัวสีเลือดเท่านั้น