บทที่ 336 การพบกับเฉินฝานครั้งที่สอง

ฟุ่บ!

เพียงแค่แรงบีบที่ข้อเท้าของฉินหลางคลายลงเล็กน้อย หลุนหุยก็ฉวยโอกาสนั้นทันที เธอพลิกตัวบิดกายหลุดจากการเกาะกุม แล้วรีบพุ่งตัวหนีไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งทิ้งห่างจากฉินหลางไปได้หลายสิบเมตร เธอพิงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งไว้ มือข้างหนึ่งกุมหน้าอกพลางนวดคลึงเบาๆ

เมื่อครู่นี้ ตอนที่ถูกเหวี่ยงฟาดลงกับพื้น หน้าอกของเธอได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก ตอนนี้ซี่โครงบางส่วนหักแล้ว อาการสาหัสเอาการ

ต่อให้เธอจะมีวิธีรักษาอาการกระดูกเคลื่อนให้กลับเข้าที่ได้ยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถเชื่อมรอยร้าวของกระดูกได้