บทที่ 352 ฉินหลาง: ฉันเป็นตัวร้ายของแท้เลยนะเว้ย

นักรบยีนสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่รุนแรงผิดปกติ ราวกับมีใบมีดอันแหลมคมพุ่งตรงมาที่หน้า เงาร่างของฉินหลางที่อยู่ตรงหน้า ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นจากความเลือนราง

เมื่อได้สติกลับมา ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นในใจทันที

บังอาจนัก!

กล้ามาพูดจาสามหาวต่อหน้าเขาเชียวหรือ?

ฟุ่บ!