บทที่ 356 เฉินฝานผู้อ้างว้าง

"นี่มันบังเอิญจนไม่รู้จะบังเอิญยังไงแล้ว!"

หนิงเชียนเชียนมองดูพื้นดินที่สกปรกโสมม พลางเอามือปิดปากปิดจมูกแล้วรีบถอยห่างออกมา อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบอิบกับฉินหลางว่า "ฉันเห็นไอ้หมอนั่นกำลังฮึกเหิม เกือบจะทะลวงระดับได้อยู่แล้ว กลัวว่าต่อไปมันจะเป็นภัยกับนาย ก็เลยตั้งใจวางยาให้มันสูญเสียพลังไปเกินครึ่ง ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าเรื่องที่ฉันคิดไว้มันไม่เกิดขึ้น แต่ยาที่ฉันวางไปกลับกลายเป็นช่วยต่อชีวิตให้มันซะงั้น!"

เธอปรายตามองไปทางเฉินเอ้อร์ต้าน

ไอ้หมอนี่บอกว่าแยกแยะตำแหน่งจากเสียงได้ ใครจะไปรู้ว่าจะไม่ได้เรื่องขนาดนี้?

ขนาดเสียงที่ออกมาจากปาก กับเสียงที่ตดออกมาจากง่ามก้น ยังแยกไม่ออกเลย!