บทที่ 359 ว่าด้วยความสำคัญของการสืบทอด

ฉินหลางที่บาดเจ็บสาหัสพักอยู่ในห้องสวีทสุดหรูของบาร์ดาบเร้นลับ หารู้ไม่ว่าในเวลานี้หลุนหุยกำลังคิดถึง 'ความดี' ของเขาบ้าง คิดถึง 'ความเลว' ของเขาบ้างสลับกันไป

แน่นอนว่าต่อให้รู้ เขาก็คร้านที่จะใส่ใจ ปล่อยให้เวลาช่วงนี้เป็นช่วงที่หลุนหุยได้ทบทวนตัวเองไป

มันคือกระบวนการหนึ่ง และผลลัพธ์ของแต่ละคนที่ผ่านกระบวนการนี้ไปก็ย่อมแตกต่างกัน บางคนอาจจะยิ่งแน่วแน่ในการฆ่าเขา แต่บางคนกลับถูกกลืนกินไปอย่างเงียบๆ เปิดใจยอมรับและก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการเสพสุขกับชีวิต จะอยู่หรือตาย ก็ต้องดูที่การเลือกในใจของหลุนหุยเอง

ในเรื่องนี้ ฉินหลางไม่ได้รู้สึกลังเลอะไรมากนัก สิ่งที่ควรทำ เขาก็ทำไปหมดแล้ว เขาจะไม่เสียเวลากับหลุนหุยมากเกินไป หากไม่ใช่เพราะคืนนั้นหลุนหุยปลอมตัวเป็นม่านถัวหลัวสีเลือด แล้วทำให้เขาสุขสมไปหนึ่งสองสี่ห้าหก... ถึงสิบห้าครั้ง ป่านนี้เขาคงเชือดหล่อนทิ้งไปนานแล้ว!

ซี้ด...