บทที่ 360 พบหลุนหุยอีกครั้ง บังเอิญเจอเฉินฝานสารภาพรักกับหลุนหุย

"ทำไมมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ?" มู่อวี่เยียนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าร่างกายยังอ่อนล้าล่ะก็ เธอแทบอยากจะเอื้อมมือไปเขกหัวหลินโย่วฉู่ดูสักที อยากรู้จริงๆ ว่าข้างในนั้นมันมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่

นี่มันผลมะม่วงชัดๆ! ข้างนอกดูสีนึง พอปอกเปลือกดูข้างใน โอ้โห สีเข้มกว่าเดิมอีก!

"อวี่เยียน เลิกทำเป็นไขสือได้ไหม?

เรื่องของแม่เธอน่ะ ตัวเธอเองไม่รู้จริงๆ เหรอ?

พวกชอบเพ้อฝันน่ะ พอลงมือทำจริง มักจะรุนแรงกว่าพวกปฏิบัติจริงเสมอ เฮ้อ... ไม่รู้จะพูดยังไงกับเธอดีเลย ปล่อยให้ขุมทรัพย์ชิ้นโตหลุดมือไปได้ยังไง!