บทที่ 373 บัณฑิตตระกูลฉิน

"เอ่อ..."

จวินจื่อยิงอึ้งอยู่กับที่ มองดูโม่ป๋ายที่คุกเข่าลงบนพื้น รู้สึกว่า... มันกะทันหันไปหน่อยไหม

โคตรจะหลุดโลกเลย!

ถึงยังไงก็เป็นถึงนายน้อยใหญ่แห่งตระกูลโม่เขตเจียงหนาน นึกจะคุกเข่าก็คุกเข่า ไม่มีลังเลเลยสักนิด เมื่อเทียบกับท่าทีหยิ่งผยองก่อนหน้านี้แล้ว แทบจะไม่เหมือนคนเดียวกันเลย

"นายน้อยฉิน ฉันรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าฉู่เมิ่งเหยาคือผู้หญิงที่คุณหมายตาไว้ ไม่อย่างนั้น ต่อให้ขอยืมความกล้ามาอีกสิบเท่า ฉันก็ไม่มีความกล้าพอที่จะไปแตะต้องหรอก!"