บทที่ 374 เฉินจื่อฉีผู้ปากจัดปากกล้า

"แคกๆ ฉันมีธุระนิดหน่อย ขอตัวไปจัดการก่อนนะ"

ฉู่เทียนเผิงเห็นดังนั้นก็หาข้ออ้างรีบชะแวบหนีไป

"คุณฉู่ มีอะไรให้ช่วยไหม ยินดีรับใช้อย่างยิ่ง" จวินจื่อผู้แสนรู้ความ ไม่ยอมปล่อยโอกาสทำความดีหลุดมือ รีบเสนอหน้ากุลีกุจอตามออกไปช่วยทันที

เหลือเพียงเฉินจื่อฉีที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

ฉู่เมิ่งเหยาเขินอายจนแก้มแดงระเรื่อ แต่ก็ไม่สนใจแล้วว่าจะมีใครมองอยู่ เพราะรู้แค่ว่าหากตัวเองไม่พยายามในตอนนี้ ฉินหลางก็อาจจะจากไปตลอดกาล!