บทที่ 375 ฉู่เมิ่งเหยาผู้วางแผนมานาน

ติ๊งต่อง!

ในตอนนั้นเอง เสียงข้อความโทรศัพท์ของเฉินจื่อฉีก็ดังขึ้น เธอหยิบออกมาดูแวบหนึ่ง พลางขมวดคิ้วมุ่น

"เหยาเหยา ฉันมีธุระด่วน ต้องกลับไปก่อนนะ!"

เธอเอ่ยเสียงเบาด้วยความรู้สึกผิด จากนั้นก็ถลึงตาใส่ฉินหลาง ความหมายนั้นชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยคำ

"ในเมื่อพี่จื่อฉีมีธุระ ก็ไปจัดการธุระก่อนเถอะ" ฉู่เมิ่งเหยาเอ่ยอย่างเกรงใจ พร้อมกับปรายตามองฉินหลางที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างแนบเนียน