บทที่ 390 ฉู่เมิ่งเหยาหายตัวไป?

สองวันต่อมา ฉินหลางพักอยู่ที่บาร์ราชินี ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเป็นพิเศษ

ตอนกลางวันถ้าไม่มีอะไรทำก็ดื่มเหล้ากับจวินจื่อ ตกกลางคืนก็กกกอดภรรยาอยู่บนเตียงอุ่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าฉินหลางถูกโจวเจ๋อชิงเรียกตัวมา โฉวจิ่วเอ๋อร์ก็ยิ่งรู้สึกผูกพันกับเพื่อนรักที่คุยกันได้ทุกเรื่องคนนี้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

มีเรื่องดีๆ อะไรก็มักจะนึกถึงหล่อนเสมอ อย่างเช่นโจวเจ๋อชิงในตอนนี้ ไม่เหลือเรี่ยวแรงจะคิดอะไรอีกแล้ว โฉวจิ่วเอ๋อร์สามารถนั่งดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉินหลางอยู่ชั้นล่างได้ แต่หล่อนไม่มีกะจิตกะใจแบบนั้นแล้ว ทำได้เพียงนอนหลับสนิทอยู่บนชั้นสองอย่างสบายใจ

"ฉินหลาง แย่แล้ว เกิดเรื่องแล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"