บทที่ 391 เซียวฉู่ฉู่และเซียวปิงปิงถูกล้อม

"ฉัน..."

เฉินจื่อฉีอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

เธอเข้าใจว่าฉินหลางไม่เคยใส่ใจฉู่เมิ่งเหยาเลย ทั้งๆ ที่รู้ว่าหล่อนถูกจับตัวไป แต่ก็ยังมานั่งดื่มเหล้าสบายใจเฉิบอยู่ที่นี่ได้

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงโกรธจัดจนไม่สนอำนาจบารมีของฉินหลาง และต่อว่าเขาอย่างสาดเสียเทเสีย

แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่าทั้งหมดนั้นเป็นเพียงจินตนาการของเธอเอง?