บทที่ 415 เขามาแล้วเขามาแล้ว! เขาเดินแสยะยิ้มมุมปากมาแล้ว?

"อากาศหนาวเหน็บขนาดนี้ ในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศเอาไว้ ดื่มน้ำแล้วทำหกใส่เก้าอี้ มันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกหรือ? ก่อนจะนั่งลง เธอไม่รู้จักดูให้ดีก่อนหรือไง?"

ฉินหลางเคาะเถ้าบุหรี่อย่างใจเย็น

เสี่ยวอวี้มีสีหน้ารู้สึกผิด "ขออภัยด้วยนายน้อยฉิน ฉันไม่ได้สังเกตให้ดีเอง ล่วงเกินคุณแล้ว ความจริงที่ฉันมาหาคุณเพราะมีธุระสำคัญ ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดเลยสักนิด"

"อืม ฉันรู้ เจอเฉินฝานมางั้นสิ?"

ฉินหลางยังคงมีท่าทีราบเรียบดั่งสายลมก้อนเมฆ ยามเผชิญหน้ากับเสี่ยวอวี้ เขาไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมามากนัก